زمین نفس میکشد، ما زندگی میکنیم زمین نفس خود را حبس میکند

ما میمیریم  ای زمین، تو چه زیبایی و چه شکوهمند !

چه تمام و کمال است فرمانبرداریت از روشنایی،چه ناب است تسلیم تو در برابر خورشید ! 

چه دلپذیری تو ای زمین، با آن سایه ات و چه افسونگری تو با ان نقاب تاریکت!

چه دل نواز است آواز سپیده ات، و چه بی رحم است ستایش های شبانگاهیت !

چه بی نظیری تو ای زمین، وچه با شکوهی تو ای زمین !

(تقدیم به همه دوستای زمین شناسم به مناسبت روز تولدم. عزیززاده)

تصاویر ماهوارهای جالب:

 تصاویر ماهواره ای از ایران (از قله دماوند تا تنگه هرمز)  

قله دماوند بلندترین کوه از رشته کوه های البرز است. این قله در ۶۹ کیلومتری شمال شرقی تهران، ۶۲ کیلومتری غرب آمل و ۲۶ کیلومتری شمال شهر دماوند واقع شده‌ است.

روزی زیبایی وزشتی در ساحل دریا باهم دیدار کردند و به هم گفتند

<<برویم در دریا تن بشوییم>>انها برهنه شدند و در آب شنا کردند

پس از مدتی،زشتی به ساحل برگشت و لباس های زیبایی را به تن

کرد و رفت. زیبایی نیز از دریا بیرون امد،جامه خویش را نیافت.

ازبرهنگی خویش بسیار شرمگین شد ناچار خود را با لباس زشتی

پوشاند و به راه خود رفت و تا همین امروز، مردان و زنان یکی از آن

دو را جای دیگری می گیرنداما هنوز افرادی هستند که سیمای زیبایی

را دیده اند، و او را صرف نظر از جامه اش،می شناسند.

بعضی ها هم چهره زشتی را می شناسند، و لباس ها، او را

از چشم اینان پنهان نمی دارد.    ( عزیززاده)

 برای همیشه بر این سواحل قدم می زنم میان ماسه ها و کف ها 

مد دریا آثار پاهایم را محو خواهد کرد و باد،کف دریا را از بین خواهد برد

اما دریا و ساحل تا ابد جاودانه خواهند ماند تا ابد.........    

این مطلبو آقا دانیال(یکی از بچه های زمین شناسی این کشور) واسه وبلاگمون هدیه دادن.

بیرفرنژانس چشمانت قشنگ است/ولی افسوس قلبت قلوه سنگ است

سیلیمانیت فیبری همچو مویت/چو میکای سپیدی هست رویت

آمیگدال است فابریک دهانت/گسل خورده است قلب عاشقانت

رَخ لب بر رُخت از بس که زیباست/عرق بر چهره رخهای میکاست

سر راه تشنهایت نشستم/و از حد الاستیکی گذشتم

تو هم چین داده ای روی دلم را/دگرگون کرده ای آب و گلم را

اگر چه رخنمونی نیست اینجا/و استوکهای عشقت نیست پیدا

ولی هورنفلس رویم می زند داد/که آتش در دلم از عشقت افتاد.

ببین در مرز آناتکسی دل/وفایت را ندیدن هست مشکل

بجای مهربانی یا که یاری/شدی آتشفشانی انفجاری

سر کوه جدائی تا نمیریم/بیا در عشق تز با هم بگیریم

کِشم جور تز عشق تو را من/تو شیرین باش فرهادیش با من

چه می شد هم گرایش بودی ای یار/تو هم در عاشقی با این گرفتار

نوشتم نامه را با آه و افغان/سپردم دست لاواهای تفتان

به خود دادم هزاران وعده خوب/که الماسی شود در عاشقی چوب

به پایان می رسد نامهربانی/زمین می ماند و باران و کانی
 

شاگردی از استادش پرسید:عشق چیست؟

استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پربارترین خوشه رابیاور،

اما در هنگام عبور از گندم زار به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی

 تا خوشه ای بچینی؛

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی باز گشت.

استاد پرسید:چرا پس از مدت طولانی برگشتی؟ چه آوردی؟

شاگرد با حسرت جواب داد؛ هیچ،

هر چه جلوتر می رفتم خوشه های پرپشت ترمی دیدم

و به امید پیدا کردن پر پشت ترین خوشه تا انتهای گندم زار رفتم؛

استاد گفت: عشق یعنی همین!

روز قسمت بود و همه جمع.....  

هر که از خدا چیزی می خواست یکی پایی برای دویدن،یکی بالی برای پریدن دیگری دستی برای خزیدن....     

کرمکی امد نزدیک:خدا گفت تو بگو از من چه میخواهی؟

کرم سر به زیر انداخت و گفت: چیز زیادی از تو نمیخواهم تنها کمی از نور خود را به من ده... 

 و خدا از نور خود به او بخشید و او شد کرم شب تاب... 

 و خدا گفت کاش می دانستید که این کرم بهترین را از من خواست.

(این مطلب قشنگو خانم طالبی برا من نوشته بود منم نوشتم برا همتون که لذت ببرین،عزیززاده)

 سنگها و جواهرات موافق و مخالف بروج مختلف : 

سعی و تلاش دانشجوی زمین شناسی در طول گذراندن واحدهای درسی عملی